این دهــان بستی دهــانی باز شـــد
کـو خـورنده‌ی لــقمـه های  راز شـــد

لــب فـروبــند از طـعـام و از شـــــراب
ســـوی خوان آسـمــانی کن شـــتاب

گـر تــو این انبان ز نـان خــالی کـــنی
پـر زگـــوهــــر هـــای اجــــلالی کـــنی

طــفل جـان از شـیر شــیطان بــاز کن
بــــعـــد از آنـــش بـا مـــلک انـــباز کــن

چند خوردی چرب و شیرین از طـعــام
امـــتحـــان کــن چـــند روزی با صــیام

چــند شــب ها خواب را گشتی اسیر
یــک شـــبی بــیدار شــو دولـــت بـگیر

بدون شک صفای دل و یا پاکسازی وجود از ناخالصی ها ، غایت و قصوای آمال اهل دل است که آنهم در گذر و گذار عمرهمگان میسر نمیگردد مگر در شرایط و فرصتی بهینه و یقیناً ماه رمضان از معدود شرایطی است که زمینه صفای دل از آلا یش را فراهم نموده است چراکه دعوتی است از خالق دلها که :

دعیتم فیه الی ضیافه الله،

الصوم لی و انا اجزی به 

همه شما به میهمانی، ضیافت و سفره الهی دعوت شده اید،

روزه برای من است و من خود پاداش آنم