پائیز فصل پر رمز و راز
فصل بی رنگی و همه رنگی
فصل دلبری و افسونگری
با یادگاری از دوران تب تابستانی
و نویدی از زمزمه بوران و بَرد زمستانی
هم فصل بیوفائی و بی صفائی و یغما
هم فصل وفا و صفا و سخا
چه ، آنجا که :
گرمای تابستانی و اندوخته هایش را
از ثمره اشجار تا سرسبزی چمن و گلزار
یکباره بی چشم و روی به تاراج می نهد
و کلام گرم تابستان را ، با ندائی سرد
و سلام سبز سلفش را ، با نگاهی زرد
بی مهابا به دست فصل خلفش می سپارد
گویا پیام بلندای ایام گرمائی را
سیاهی سرد یلدائی است دست به کار
در همانحال این فصل افسون و یغما را
مظاهری ازوفا و صفا و سخاست، در انتظار
چه ، بلندای شبهای سرد و سیاهش را
بزم شبانه یاران
و غیبت تب تابستانی اش را
گرمای کرسی یلدائیان چشم انتظار....